Hereditary (2018) recensie

Hereditary_ps_1_jpg_sd-lowVanavond ging ik naar Utrecht voor de eerste Horror Night bij Kinepolis. Het terugkerende evenement dat dit jaar nog 2 keer op de kalender staat, kon zich geen beter begin wensen met de geprezen horrorfilm Hereditary van de debuterende regisseur Ari Aster. Een film die omschreven wordt als de engste film van de afgelopen 10 jaar en The Exorcist van deze generatie. Gewaagde uitspraken als je het mij vraagt. Ik ging er dan ook compleet blanco in. Trailers, samenvattingen en zelfs de eerste recensies heb ik de afgelopen weken vermeden.

De welbekende marketingtruc is natuurlijk al meerdere malen gebruikt om het publiek flink op te zwepen en om volle zalen te trekken, maar tot op heden wacht ik nog steeds op de film die het ook waarmaakt. Ook Hereditary lost de belofte niet compleet in hoewel Aster’s creatie goed in elkaar steekt en ook zeker zijn momenten heeft. Niet dat ik in tegenstelling tot bioscoopgangers bij eerdere voorstellingen flauwviel vanwege de huiveringwekkende beelden, want dat viel allemaal wel mee. Maar spannend is de film zeker.

De kracht ligt vooral in het psychologische spel dat wordt gespeeld. Als kijker probeer je wanhopig de touwtjes aan elkaar vast te knopen terwijl je een akelig gevoel krijgt van de pulserende soundtrack die continu aanwezig is. Opnieuw een slimme truc om de bezoeker zich onprettig te laten voelen, maar effectief is het des te meer. En op het moment dat je denkt te weten hoe de vork in de steel zit wordt het roer weer compleet omgegooid. Gelukkig komt in de slotfase nog een verlossend antwoord op alle vragen en denk je nog eens terug aan de eerdere momenten die opeens een compleet andere betekenis krijgen.

Hereditary is dan ook een film die je met gemak nog een keer kunt kijken. Sterker nog, ik denk dat het haast noodzakelijk is om Aster’s debuut echt goed te kunnen doorgronden. Mede te danken aan het interessante verhaal, maar bovenal de uitstekende acteerprestaties van Toni Collette, Gabriel Byrne, Alex Wolff en Milly Shapiro, is de horror/thriller meer dan de moeite waard om te gaan zien. Ondanks dat het niet de engste film van de afgelopen 10 jaar is en naar mijn mening al helemaal niet in de buurt komt van de huiveringwekkende horrorfilm The Exorcist.

De eerste Horror Night bij Kinepolis Jaarbeurs Utrecht

Met een uitverkochte zaal en het voorwoord van Mr. Horror Jan Doense, heeft Kinepolis Utrecht een uitstekende eerste Horror Night georganiseerd. Wegens succes werd het evenement verplaatst naar zaal 14 waar de bioscoopketen zowel de trap als de ingang van de zaal had aangekleed. Het horror thema zette gelijk de toon voor een heerlijke griezelavond. Voor de liefhebbers van het genre is het dan ook fijn dat horror de aandacht krijgt die het verdient en met The Nun en It: Chapter 2 in het verschiet zijn er nog genoeg momenten om soortgelijke avonden te organiseren. Naar mijn mening zijn deze meer dan van harte welkom! De eerstvolgende Horror Night staat gepland voor in september.

Met dank aan Kinepolis Nederland voor de uitnodiging voor de eerste Horror Night.

Beoordeling
  • Film
4
Verzenden
User Review
3 (5 votes)