Ghost of Tsushima (2020) recensie

In 2017 werd Ghost of Tsushima aangekondigd. De nieuwe open wereld game van Sucker Punch Productions, die eerder verantwoordelijk was voor inFAMOUS Second Son. Een game die niet alleen hevig geïnspireerd is door de Samoerai-films van Akira Kurosawa, maar ook exclusief voor de PlayStation 4 beschikbaar is. Concurrerend met welbekende open wereld games zoals Assassin’s Creed: Odyssey, Fallout 4 en The Witcher III. De grote vraag is natuurlijk of Ghost of Tsushima net zo legendarisch is als het deels op waarheid gebaseerde verhaal over de Mongoolse invasie.

Eiland Tsushima

Zoals de titel doet vermoeden speelt Ghost of Tsushima zich af op het gelijknamige eiland van Japan. Tijdens de Edoperiode waarin de shogun de scepter zwaait en krijgsheer Lord Shimura verantwoordelijk is voor de handhaving op het eiland. Dat bezet wordt door de Mongolen, die onder leiding van de sadistische Khan de macht over Japan willen grijpen. De locatie van Tsushima is ideaal om een invasie op het vaste land voor te bereiden. Hoewel, zij geen rekening hebben gehouden met de laatst overgebleven Samoerai Jin Sakai.

Lord Sakai

Jin is het personage waarmee je het eiland verkent en de Mongoolse krijgers tot een halt toe probeert te roepen. Als laatst overgebleven Samoerai zint hij niet alleen op wraak, maar hij wil ook zijn volk redden van het schrikbewind van de Khan. Tijdens je ontdekkingsreis speel je niet alleen secties van de 3-delige map vrij, maar je leert ook nieuwe manieren om je tegenstanders vakkundig te onthoofden en je ontmoet ook belangrijke bondgenoten die Jin’s missie steunen. Interessante personages zoals meesterdief Yuna, monnik Norio en Lady Masako van de Adachi-clan. Elk personage heeft zijn eigen verhaal en in ruil voor de hulp van Jin om hen eer te redden of om wraak te nemen, helpen zij hem om de Khan voor eens en altijd te stoppen.

Herhaling van zetten

Een map met tientallen icoontjes en vraagtekentjes die een bijzondere locatie of missie aanduiden, is de speler van open wereld games niet vreemd. In dat opzicht is Ghost of Tsushima niet innoverend. Je reist met de benenwagen of met je paard door het prachtige landschap. Op zoek naar collectibles, side quests en handelaren om je uitrusting te verbeteren. Evenals in genregenoot Assassin’s Creed moet je regelmatig een berg beklimmen om een locatie te kunnen bezoeken terwijl ieder ieder gebied dat door Mongolen is bezet op vrijwel dezelfde wijze is opgezet. Inclusief de tenten van de Mongoolse krijgers die van binnen altijd identiek zijn. In dat opzicht hebben de makers niet de moeite genomen om de speler zo nu en dan eens te verrassen en na het bevrijden van 10 kampen heb je het dan ook eigenlijk wel gezien.

Kracht

De kracht van Ghost of Tsushima zit dan ook in het verhaal dat zowel spannend als ontroerend is. Het riedeltje over eergevoel is soms vermoeiend, maar de innerlijke strijd van Jin om voor de eercode van de Samoerai te kiezen of te doen wat juist is, maakt het interessant. Hoewel het jammer is dat je als speler geen invloed kan uitoefenen op welk pad Jin uiteindelijk kiest. Je bent meer een passagier die af en toe het stuur mag vastpakken, maar dat is geen tekortkoming als je van storytelling houdt. Het is een prachtige interactieve film die je speelt. Want hoe eentonig de Mongoolse kampen mogen zijn, zo afwisselend is het landschap van eiland Tsushima. Die met behulp van adembenemende graphics tot leven is gebracht.

Gameplay

Op de gameplay is werkelijk niets aan te merken. Je skillset is behoorlijk uitgebreid en tijdens het spelen leer je steeds meer trucs om je vijanden eenvoudig uit te schakelen. Met een paar drukken op de knop kan je Jin laten gelden als de angstaanjagende Ghost of Tsushima. In tegenstelling tot genregenoten waarin vaak button bashen de beste methode is om een level te voltooien. Daarnaast draagt de vrijwel afwezige HUD bij aan het feit dat je in de game wordt gezogen en je af en toe het gevoel hebt dat je zelf op Tsushima rondbanjert. De duidelijke zichtbare wind voert je vanzelf naar belangrijke missies en locaties en je kan altijd de map raadplegen als je een beetje verdwaald bent.

Wel of niet spelen?

De grote vraag is natuurlijk hoe Ghost of Tsushima zich verhoudt tot de eerdergenoemde genregenoten. Op grafisch vlak heb ik niets te klagen en ook het verhaal en de personages zijn zeer interessant. De gameplay is zeer prettig en eenvoudig. Ondanks dat het soms frustrerend is dat je tijdens het klimmen er net naast springt waardoor je weer opnieuw mag beginnen. Daarnaast is het jammer dat de side quests, en dan in het bijzonder het bevrijden van door Mongolen bezette gebieden, eentonig zijn. Maar ik neem deze minpuntjes graag voor lief, want onderaan de streep is Ghost of Tsushima een magistrale game. Waar je zeker een aantal weken de tijd voor nodig hebt om uit te spelen.

Waardering: 4.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.