Ghost in the Shell (2017) recensie

Ghost in the Shell
Remakes. De een vindt het complete onzin terwijl de ander een goede remake wel kan waarderen. Ik sta altijd open voor nieuwe films. Ondanks dat deze al eerder zijn gemaakt. Zo keek ik ook uit naar Ghost in the Shell. Een remake van de de animatiefilm uit 1995. Rupert Sanders, die eerder verantwoordelijk was voor de vermakelijke actiefilm Snow White and the Huntsman, mag nu opnieuw bewijzen dat hij een grootschalig project zoals deze in goede banen kan leiden. Is hij daarin geslaagd?

Het eerste wat opvalt aan Ghost in the Shell is dat het een genot is om naar te kijken. De visuele effecten waarmee de futuristische omgevingen, reclameborden, voertuigen en personages zijn vormgegeven, zien er gelikt uit. Je belandt echt even in een andere wereld waar kunstmatige intelligentie tot de orde van de dag behoort. Scarlett Johansson is de perfecte keuze om in de huid te kruipen van Major. Een androïde met een menselijk brein die met haar buitengewone vaardigheden en als lid van een speciale eenheid de misdaad tot een halt toe roept. Een lugubere moordzaak leidt Major naar het spoor van de mysterieuze Kuze (Michael Pitt). Maar tijdens haar onderzoek ontdekt zij een afschuwelijke waarheid die haar doet twijfelen aan haar eigen bestaan.

In een setting die niet onderdoet voor genregenoten zoals Blade Runner en The Fifth Element, zien we hoe Major samen met haar partner Batou (Pilou Asbaek) de puzzelstukjes verzamelt en de mysterieuze moordzaak probeert op te lossen. Het verhaal is zeker niet het sterkste onderdeel van Ghost in the Shell, maar zoals gezegd bieden de fenomenale visuele effecten genoeg entertainmentwaarde. Evenals het acteerwerk van Johansson en Asbaek dat goed te noemen is. Daarnaast zijn er een groot aantal bombastische actiescènes die onder begeleiding van de sterke soundtrack van Clint Mansell voor veel kijkplezier zorgen.

Pluspunten zijn er dus in overvloed en Ghost in the Shell is naar mijn mening dan ook meer dan een geslaagde remake van de populaire manga. Dat veel kenners, fans en critici het daar niet mee eens zijn moge duidelijk zijn, maar ik heb mij enorm vermaakt met deze geweldige combinatie van verbluffende CGI-animaties, geweldige actiescènes en het goede acteerwerk van Johansson. De futuristische omgeving is een mooie bonus en creëert een moeilijk te omschrijven sfeer die de film naar mijn mening zo speciaal maakt. Na een gematigd succes in de bioscoop is Ghost in the Shell inmiddels verkrijgbaar op een kwalitatief uitstekende Blu-ray Disc die naast een prachtige beeld- en geluidskwaliteit ook interessante extraatjes bevat.

Score: 8,0

Met dank aan Paramount Home Entertainment en Triple P Entertainment voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

5 thoughts to “Ghost in the Shell (2017) recensie”

Geef een reactie