Yellow eyes

Gastblog Sersi: “Uitgetafeld”

“Wat voor kleur ogen heb jij eigenlijk”, vraagt een jongen, terwijl hij met samenknijpende ogen naar mijn pupillen staart. “Gele”, antwoord ik nuchter. De gesprekken die je op een comic con kan voeren, zijn heerlijk bizar. Het is rondkijken, slap ouwehoeren en genieten tot je bijna uit elkaar spat van de pret. Toch verlaat ik de events meestal met een knoop in mijn maag. Je hebt zitten bunkeren aan de kersttafel en ploft nu met een stekende buikpijn op de bank. Daarmee is het standaardsignaal ‘einde con’ wel te vergelijken. You had too much fun…. Time to suffer the consequences: de roes komt tot zijn einde.

Natuurlijk volgen er nog een paar dagen met ‘napret’. De selfies, de foto’s, de video’s en de nieuwe vrienden die je gemaakt hebt. Vreemd genoeg krijg je er altijd wel een paar kennissen bij. Hoe lang dat contact aanblijft, merk je vanzelf. De een blijft steevast contact houden, de ander verdwijnt na een week stilletjes van je Instagram. Maar de con-kater is er altijd, zo’n hol leeg gevoel. Wat resteert, is uitkijken naar de volgende con. Als een junk die hunkert naar zijn shot, wil je weer high zijn. Rondlopen in die maffe wereld vol piraten, helden en schurken. Versteld staan om de briljante creaties van anderen en even vergeten wie je zelf bent. Je bent niet die stille muis met grijze ogen die je iedere dag in de spiegel ziet. Op een comic con cijfer jij je voor niemand weg. Je bent de vernietiger van werelden, je bent de heldin die het universum redt. Je bent… een motherfucking cosplayer!

Geef een reactie