Gastblog Sersi: “Me before Who?”

ItVoor alle duidelijkheid: het woord ‘romantiek’ alleen al geeft mij spontaan brandend maagzuur. Toch maakte ik ruim een jaar geleden de belofte om de romantische film Me before you te kijken. “Deze móet je zien, hij is zoooooo mooi”, drukte een vriend mij op het hart. We maakten een deal: hij zou een ge-wel-di-ge horror kijken en ik zou – gewapend met een strip Rennies – twee uur lang gaan staren naar een rijke knakker in een rolstoel en een onnozel wicht in een rode jurk. Voor mijn gevoel trok ik aan het kortste end. Dat is ook de reden dat ik nog stééds die belofte moet inlossen. Ik kan mij er gewoon niet toe zetten.

Er komen te veel slechte films op mijn pad die ik wél leuk vind. Ik heb simpelweg geen tijd om te moeten toezien hoe een stereotype walgverhaal in een nieuw jasje is gegoten. ‘.. en in de laatste dagen van zijn leven laat hij haar inzien hoe mooi het leven is’… ik vermoed dat het zoiets gaat worden en ik moet al oogrollen bij het lezen van de synopsis. Kijk, ik heb niks tegen stereotype verhalen. Een actiefilm zonder iemand die schreeuwt dat iedereen naar de helikopter moet rennen is geen actiefilm. De butler is in een detective altijd de dader of is op zijn minst de grootste weirdo die je ooit zal ontmoeten. Een horror moet een zongebruinde, cup D-blondine bevatten die gillend en struikelend haar dood tegemoet rent. Maar… dat geneuzel over liefde, het vinden van geluk en wijze levenlessen in drama- en romantische films… ik ga nooit begrijpen waarom mensen geld besteden aan een bioscoopkaartje om zulk gezever op het witte doek te zien.

Geef mij maar rondvliegende lichaamsdelen en het metaalachtige gezang van kettingzagen. Ik wil de bios uitlopen, het digitale bloed nog van mijn voorhoofd afvegend. En daarmee mag bést de hoofdrolspeler winnen, het hoeft niet helemaal zwartgallig te eindigen. Ik kijk nu ook al reikhalzend uit naar de remake van IT. Volgende week zit ik met een bonzend hart in de cinema, hopend op een van de meest epische horror-ervaringen van dit decennium. Dus, lieve vriend, het spijt mij enorm, maar ik heb nog stééds geen tijd voor jouw film. Het is inderdaad een kwestie van Me before You… Of beter gezegd: Pennywise before you, it’s time to FLOAT!

One thought to “Gastblog Sersi: “Me before Who?””

Geef een reactie