El hoyo

El hoyo (2019) recensie

El hoyoEl hoyo, die internationaal beter bekendstaat als The Platform, is een Spaanse horror/thriller die sinds vorige maand op Netflix staat. De veelbesproken film van regisseur Galder Gaztelu-Urrutia is op dit moment actueel. In een periode waarin mensen (soms noodgedwongen) in thuisisolatie zitten en slechts (of niet) op een partner of huisgenoot zijn aangewezen, gaat men nadenken over hoe je jouw medemens kunt helpen. Iets dat ook centraal staat in El Hoyo.

Samenvatting van het verhaal
Goreng (Ivan Massagué) geeft zich vrijwillig op om zich op te laten sluiten in een grauw complex. Dat uit een opstapeling van verticale cellen bestaat. Op ieder level verblijven gevangenen die iedere dag via een bewegend platform het diner krijgen voorgeschoteld. Hoe hoger je verblijft des te uitgebreider is het maal. Dat grotendeels uit exotische gerechten en alcoholische dranken bestaat. Maar de schransende gevangenen laten nauwelijks iets over voor de cellen onder hen. Hoe lager je verblijft des te penibeler de situatie wordt. En niemand weet van te voren op welk level hij of zij ontwaakt. Daarom bedenkt Goreng een plan om ook de mensen onder hem te kunnen helpen.

Intelligent
El hoyo is intelligent in elkaar gezet. De film komt vrij snel op gang en ook de naargeestige sfeer is vrij snel voelbaar. Zeker op het moment dat Goreng ontdekt dat zijn medegevangenen grotendeels bestaan uit egoïstische mensen die het verschil tussen goed en kwaad niet meer kennen. Op de momenten dat het platform wordt geplunderd door hongerige gevangenen en de tussen de levels reizende Miharu (Alexandra Masangkay) wordt aangevallen door de mannen wordt nog eens benadrukt dat de mens tot veel in staat is, maar vooral zijn of haar eigen hachje probeert te redden. Ook als dat betekent dat je medemens het niet gaat overleven. Gelukkig zijn daar dan ook individuen zoals Goreng die hen eigenbelang opzij schuiven om wel een helpende hand toe te reiken.

Stof om over na te denken
Met behulp van overtuigende make-up en visuele effecten heeft Gaztelu-Urrutia een choquerende film gecreëerd die zowel benauwend als smerig is. De plunderende veelvraten schuiven exclusieve gerechten naar binnen terwijl de confrontaties tussen een aantal gevangenen een bloederige afloop hebben. Ook de aftakeling van Goreng is duidelijk te zien, maar zijn verslechterde lichamelijke conditie weerhoudt hem er niet van om zijn medemens te helpen. Overigens speelt Ivan Massagué de rol echt subliem. Ondanks dat de antwoorden op vragen over het verblijf en wie nu verantwoordelijk is voor het dagelijks bereiden van de maaltijd onbeantwoord blijven, is El hoyo een bevredigende film. Die veel stof geeft om over na te denken. Want wat zou jij trotseren om je medemens te helpen?

Waardering: 3.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.