Edward Scissorhands

Edward Scissorhands (1990) recensie

In het jaar dat de populaire politieserie 21 Jump Street aan zijn einde kwam, kreeg de destijds piepjonge Johnny Depp de hoofdrol in de magische dramafilm Edward Scissorhands van regisseur Tim Burton. Burton zelf had ook niet stilgezeten en was net klaar met de duistere horrorkomedie Beetlejuice en de actiefilm Batman. Het was de eerste keer dat de talentvolle acteur en de buitengewone regisseur samenwerkten, want intussen heeft het duo samengewerkt aan projecten zoals Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street, Charlie and the Chocolate Factory, Corpse Bride, Alice in Wonderland, Dark Shadows en Sleepy Hollow.

De films kennen veel overeenkomsten en in bijna alle films speelt de Pirates of the Caribbean-ster een excentriek personage. Ook in Edward Scissorhands werd hij met behulp van fenomenale make-up effecten omgetoverd in de zwijgzame Edward, een man die scharen in plaats van handen heeft. Dat de film genomineerd werd voor een Oscar voor de beste make-up is dan ook niet zo vreemd. Maar gaat Edward Scissorhands dan over? Het is namelijk een film die niet eenvoudig in een hokje te plaatsen is.

De één zegt dat het een liefdesdrama is en de ander zegt dat het een sprookjesachtige Kerstfilm is. Ik ben er in ieder geval nog niet over uit, maar het moge duidelijk zijn dat de magische sfeer en de betoverende soundtrack van Danny Elfman prima past bij een donkere winteravond. Dat de liefde tussen de van de wereld vervreemde Edward en de beeldschone tiener Kim (Winona Ryder) als een rode draad door de film loopt staat als een paal boven water, maar het gaat vooral om een eenzame man die anders is dan anderen en dan ook wanhopig op zoek gaat naar acceptatie. In deze film door de laaggelegen gemeenschap die hij vanuit zijn gigantische huis op de berg ziet liggen.

Zoals eerder gezegd is het acteerwerk fenomenaal. Niet alleen Johnny Depp speelt de titelrol uitstekend, maar ook Winona Ryder, Anthony Michael Hall, Dianne West en Alan Arkin spelen de rollen van Kim, haar opdringerige vriendje Jim en haar ouders Peg en Bill uitstekend. Daarnaast wist Burton opnieuw een magische wereld te creëren waarin het contrast nog nooit zo sterk was. Terwijl de wereld van Edward grauw en somber is, is het gras in het nabijgelegen dorp groener dan groen, rijdt iedereen in felgekleurde wagens en wonen zij in felgekleurde huizen. Het versterkt de boodschap dat Edward zijn duistere wereld wil inruilen voor de mooie en vreedzame wereld die binnen handbereik is.

Edward Scissorhands is dus een uitstekende film en absoluut één van mijn persoonlijke favorieten. Een Kerstfilm is het zeker niet, maar door de sfeer en de soundtrack dus wel een film die je één dezer dagen kunt opzetten. Bovenal is de film echt verplichte kost voor eenieder die sprookjesverhalen en de films van Tim Burton kan waarderen.

Score: 9,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

3 gedachten over “Edward Scissorhands (1990) recensie

Geef een reactie