Dogville

Dogville (2003) recensie

DogvilleDe films van regisseur Lars Von Trier zijn op zijn minst bijzonder te noemen. De spraakmakende regisseur heeft in zijn loopbaan zowel indrukwekkende als controversiële films gemaakt. Daaronder Antichrist, Melancholia en het tweeluik Nymphomaniac. Om maar een aantal films te noemen die zowel indrukwekkend als spraakmakend te noemen zijn. In 2003 kwam de regisseur met het door hem geschreven en geregisseerde misdaaddrama Dogville. Waarin Nicole Kidman een sterke hoofdrol speelt.

Samenvatting van het verhaal
Dogville is een klein Amerikaans plaatsje waar de inwoners op zichzelf staan en zoveel mogelijk de invloeden van buiten de stad proberen te weren. Maar de rust wordt verstoord als de decadente dame Grace (Nicole Kidman) verschijnt. Ze is op de vlucht voor de mafia en terwijl de inwoners van mening zijn dat zij moet vertrekken, denkt de plaatselijke bewoner Tom (Paul Bettany) daar anders over. Hij maakt zich sterk voor een langer verblijf van de blondine die al snel haar plaats onder de inwoners heeft gevonden. Maar de prijs die zij uiteindelijk betaald voor haar verblijf is hoger dan zij aanvankelijk dacht.

Intrigerend
Dogville is evenals de meeste films van Von Trier intrigerend. Voor het verfilmen van het verhaal koos de filmmaker voor een simpele setting. Dogville is dan ook een fictieve stad op schrift en beeld. Waar de huizen van de inwoners, het hondenhok van Mozes en de struiken van Ma Ginger (Lauren Bacall) slechts met witte krijtstrepen op de donkere studiovloer worden weergegeven. Het komt dan ook aan op het acteerwerk van de veelzijdige cast. Waar Nicole Kidman met haar uitstekende vertolking van Grace met kop en schouders boven de rest uitsteekt.

Controversieel
Maar Von Trier zou Von Trier niet zijn als hij de rand van de goede smaak niet opzoekt en Dogville bevat een aantal stevige scènes die een behoorlijk indruk maken. Juist door een gebrek aan afleiding komen deze onfortuinlijke gebeurtenissen hard aan en het helpt ook mee aan de karakterontwikkelingen van de sympathieke Grace. Die van een decadente dame langzaam, maar zeker transformeert in een lieftallig en behulpzaam persoon die vervolgens gevoed wordt met haat en wraakgevoelens. De boodschap van de regisseur is dan ook duidelijk. Kwaad is werkelijk overal en als mens kan je niet voorzichtig genoeg zijn.

 

Waardering: 4 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.