Deadpool

Deadpool (2016) recensie

Het heeft eventjes geduurd, maar nu is het eindelijk zover! De hilarische anti-held Deadpool heeft zijn eigen film gekregen en dat stond al sinds de release van X-Men Origins: Wolverine in 2009 op de planning. Ryan Reynolds speelde destijds al de rol van de gevatte en dodelijke Wade “Deadpool” Wilson met het oog op de hoofdrol in een spin-off, maar die kwam er maar niet. En bijna 7 jaar later is het Reynolds dan toch gelukt om het rode pak van spandex aan te trekken om met veel plezier en met een flinke dosis humor genadeloos af te rekenen met zijn vijanden. Ik was dan ook heel nieuwsgierig naar het debuut van regisseur Tim Miller die nog niet eerder aan het roer stond van een productie van dit formaat. En de lat ligt hoog gezien het feit dat de meeste Marvel films erg goed in elkaar steken en vooral enorm vermakelijk zijn. Is het hem gelukt om dat niveau te evenaren?

Nou, daar kan ik kort en bondig over zijn, want Deadpool is een van de betere Marvel films die ik tot op heden heb gezien! De film opent spectaculair met veel humor en geweld en dat is een goede voorbode op wat er nog komen gaat. Het tempo ligt hoog, de gevatte opmerkingen en de hilarische oneliners vliegen je om de oren en de visuele effecten zijn om van te smullen. En het verhaal? Ja, dat is ook wel oké. De film schiet soms van de hedendaagse gebeurtenissen naar het verleden om iets meer tekst en uitleg te geven over hoe Wade transformeert in Deadpool, maar dat langdradige geneuzel over het ontstaan van een superheld om hem vervolgens nog een klein uurtje in actie te zien is nu niet aan de orde.

Ryan Reynolds is helemaal in zijn nopjes in de rol van Deadpool en het succes is toch grotendeels aan zijn vertolking van het titelpersonage te danken. In X-Men Origins: Wolverine liet hij al zien dat hij deze rol prima vertolkt, maar dat was slechts a taste of things to come. In de actiekomedie, die door Deadpool ook wel als romantische love story wordt vertaald als hij weer eens de kijker in de zaal toespreekt, gaat het aan een stuk door. Hij is vulgair en vooral heel sarcastisch en ik kan dat wel waarderen. Ik heb dan ook regelmatig geschaterd van het lachen en de rest van de film met een big smile van oor tot oor gekeken.

Ook de leuke verwijzingen naar tientallen films zijn enorm leuk en Wade, die in Deadpool de jacht opent op Ajax (Ed Skrein) om wraak te nemen, krijgt hulp van een paar bekende gezichten. En nee, het is niet Hugh Jackman die als Wolverine een cameo maakt. Het zijn Stefan Kapicic en Brianna Hildebrand die als de X-Men Colossus en Negasonic Teenage Warhead hun opwachting maken als Deadpool niet alleen Ajax een kopje kleiner moet maken, maar ook te maken krijgt met de onmenselijke krachten van Angel Dust. De rol van deze bad chick wordt prima ingevuld door Gina Carano. De cast wordt gecompleteerd door T.J. Miller die de rol als de komische noot goed invult en Gotham-ster Morena Baccarin die op een uitstekende wijze de rol van Wade’s vriendinnetje Vanessa speelt.

Een perfecte mix van actie en humor kom je zelden tegen, maar in Deadpool is dit uitstekend in balans. Het is een waanzinnige film die mij enorm heeft verrast en een gigantische wauw-factor bezit. Miller heeft echt geweldige film afgeleverd die tegen het einde van het jaar weleens hoog in mijn persoonlijke top 10 kan eindigen. Maar het jaar is nog jong en er zijn nog genoeg films te zien. Laat ik daar maar niet al te lang bij stilstaan en gewoon nog even lekker nagenieten van een heerlijke actiekomedie die je naar mijn mening absoluut gezien moet hebben. Zeker als je een fan bent van de superhelden van Marvel, Ryan Reynolds of de ondeugende anti-held.

Film beoordeling:
[usr 3.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

16 gedachten over “Deadpool (2016) recensie

  1. Ik denk dat ik deze toch aan mij zal laten voorbijgaan. Ik heb het nu stilaan gehad met al die superheldenfilms. Altijd weer hetzelfde, hetzij met een komische, hetzij met een bloedserieuze held. Waar blijft de orginaliteit, Hollywood?

  2. Enorm genoten vannacht bij Pathé. De film doet bovenaal recht aan de comics waarop hij gebaseerd is. Ryan Reynold schittert als Deadpool en laat zien dat het niet aan hem lag dat de Green Lantern zo’n miskleun was. De grappen en verwijzingen worden als een mitrailleurvuur op de kijker afgeschoten, vanaf de intro-credits tot en met het einde. Slechts één keer stoorde het doorbreken van de ‘vierde muur’ me, maar aan de andere kant is het op dezelfde manier ook wel eens in de comics gedaan. Topkudo’s voor Ryan Reynold en Tim Miller voor de manier waarop ze Deadppol naar het scherm hebben weten te brengen. De film is denk ik zelfs onderhoudend voor mensen die niet van het superheldengenre houden.
    De 16+ rating wordt met name gehanteerd voor de eerste 15 a 20 miniten van de film daarna valt het qua seks en geweld (met name de details) best wel weer mee.

  3. Deadpool is niet seksistisch. Hij is wel veel bezig met seks, maar dat is niet seksistisch. Seksistisch is als hij discrimineert op basis van geslacht. En dat doet Deadpool nou juist NIET.
    Nee, het is geen seksistisch personage. Vulgaire, grappig: ja. Fijne film 🙂

Geef een reactie