De kleine blonde dood (1993) recensie

In het verleden zijn er een groot aantal indrukwekkende Nederlandse films gemaakt. Die aangrijpen en controversieel zijn. De kleine blonde dood van regisseur Jean van de Velde is hier geen uitzondering in. Gebaseerd op het boek van Boudewijn Büch. Die het verhaal heeft gebaseerd op gebeurtenissen in zijn eigen leven. Met als resultaat een onderhoudende Nederlandse film die de kijker even meesleurt naar de jaren ’90.

Samenvatting van het verhaal

Valentijn (Antonie Kamerling) is een onverschillig type dat geen moer geeft om de mensen in zijn omgeving. Profiteert van de goedheid van de mensen die om hem geven en zijn dagen vooral vult met feesten, zuipen, snuiven en neuken. Desalniettemin is hij een talentvolle dichter die op een avond een oude schooljuf ontmoet. Na de hartstochtelijke One Night Stand raakt zij zwanger van Mickey (Olivier Tuinier). Dat het leven van Valentijn volledig op zijn kop zet. Maar zijn liefde voor het ongewilde kind groeit met de jaren. Met als resultaat dat hij uiteindelijk zijn verantwoordelijkheden neemt als vader.

Controverse

De kleine blonde dood is behoorlijk controversieel en zeker voor een film in die tijd is het soms choquerend te noemen. Misschien ook wel typisch Hollands, want het gescheld en gevloek, het haast verheerlijken van overmatig drugsgebruik en het functioneel naakt worden niet geschuwd. Maar het past in de wereld van de vrijdenkende Valentijn. Een rol die op formidabele wijze werd gespeeld door Antonie Kamerling. Misschien wel zijn beste rol in zijn te korte filmcarrière. Maar ook de destijds piepjonge Olivier Tuinier verdient alle lof voor zijn vertolking van het grappige ventje Mickey.

Thema’s

Er zijn een aantal thema’s te benoemen. Natuurlijk is daar het drugsgebruik en de consequenties van een vrij onorthodoxe levenswijze die Valentijn erop na houdt, maar ook thema’s staan centraal. Zoals Valentijn’s getraumatiseerde jeugd en hoe alleenstaande ouders naar eigen inzicht proberen om een kind een zo normaal mogelijke jeugd te schenken. Maar de opvoeding van zowel Valentijn als de moeder van Mickey is schrijnend. Als kijker leef je mee met Valentijn en Mickey. Die vechten voor wat ze waard zijn en bewijzen dat de onvoorwaardelijke liefde tussen vader en zoon een band die lastig te breken is. Des te harder is de mokerslag aan het einde van de film. Die menig filmliefhebber laat grijpen naar een zakdoekje.

Waardering: 3.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.