Child’s Play (1988) recensie

Child's PlayFreddy Krueger, Michael Myers en Jason Voorhees. Een aantal bloeddorstige en bovennatuurlijke moordenaars uit populaire horrorfilms die de kijkers nachtmerries bezorgen. Ze zien er ook allesbehalve vriendelijk uit en je weet gewoon dat de dagen van het hulpeloze slachtoffer geteld zijn als een van deze huiveringwekkende figuren ten tonele verschijnt. Maar er is nog een bovennatuurlijke seriemoordenaar die zich wel bij het rijtje van deze grootheden mag scharen en die op het eerste oog zeer vriendelijk lijkt. Dan heb ik het natuurlijk over de schattig uitziende Good Guy pop Chucky die in Child’s Play van een zachtaardige stuk plastic transformeert in een meedogenloze killer.

De Good Guy pop is in Child’s Play het populairste speelgoed dat ieder kind wil hebben. Zo ook de kleine Andy (Alex Vincent) die voor zijn verjaardag een de pop genaamd Chucky krijgt en al snel tot de ontdekking komt dat hij wel iets meer dan de standaard drie zinnetjes dan de reguliere Good Guy kan zeggen. Niet wetende dat Chucky in werkelijkheid de seriemoordenaar Charles Lee Ray (Brad Dourif) is die vlak voor zijn overlijden zijn ziel heeft overgezet naar de populaire speelgoedpop. Maar ondanks dat Charles een nieuw lichaam heeft is hij zijn streken nog niet verleerd. Al snel stapelen de lijken zich op en niemand gelooft Andy als hij zegt dat zijn gloednieuwe pop verantwoordelijk is voor deze onmenselijke slachtpartijen.

Dat is overigens niet het enige probleem waar Andy mee te maken krijgt, want Charles wil zijn ziel graag overzetten naar het lichaam van het kleine jongetje en zijn bestaan als schattige Good Guy vaarwel zeggen. Child’s Play zit dan ook vol met spannende momenten en zo nu en dan wordt de kijker getrakteerd op een heerlijk bloedbad. Zoals het ook hoort te zijn in een horrorfilm uit de jaren tachtig. De door Tom Holland geregisseerde film is dan ook een topper in zijn soort. En dat is niet alleen te danken aan de heerlijke bloedfonteinen, maar ook aan de wijze waarop Brad Dourif de stem van de gevatte en blij vlagen angstaanjagende Chucky heeft ingesproken.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 thoughts to “Child’s Play (1988) recensie”

      1. Er zijn wel een aantal uitzondering hoor. The Shining, The Mist, Shocker en horror gemengd met comedy (Zombieland, Tucker and Dale vs. Evil, Cabin in the Woods, The Final Girls). Vast nog meer, maar die schieten me zo als eerste te binnen 🙂

Geef een reactie