Cargo (2018) recensie

CargoHoe vaak is de wereld al ten onder gegaan aan een uitbraak van een gevaarlijk virus dat mensen transformeert in hersenloze en bloeddorstige wezens. Er zijn ontelbaar veel films en series gemaakt waarin dit centraal staat. Het is haast een genre dat op zichzelf staat. Naast het onlangs verschenen Diary of the Dead: Bloodline verscheen recentelijk de horror/thriller Cargo op Netflix. Een door de streamingdienst geproduceerde film waarin Martin Freeman als de wanhopige Andy het landschap vol met getransformeerde en moordlustige mensen trotseert om zijn dochtertje te beschermen.

De acteur die succes verwierf met zijn invulling van de hoofdrol in de trilogie van The Hobbit, speelt de rol prima. Hij is duidelijk getraumatiseerd, wanhopig en bovenal vastberaden. Nadat hij zijn vrouw is verloren begint hij aan een gevaarlijke reis door Australië. Een zoektocht naar bescherming voor zijn pasgeboren dochtertje dat nog geen weet heeft van hoe slecht de wereld er eigenlijk aan toe is. Zijn pad kruist niet alleen met dat van de geïnfecteerde bevolking, maar ook met dat van een handjevol overlevenden. Maar wie kan hij vertrouwen als het aankomt op een veilig onderkomen voor zijn kind?

Hoewel filmmakers Ben Howling en Yolanda Ramke een onderhoudende film hebben gemaakt, schiet Cargo op een aantal vlakken ook tekort. Cargo kruipt niet onder je huid en als kijker heb je nooit het idee dat het weleens slecht kan aflopen voor de protagonist die als zorgzame vader zonder moeite weerstand biedt tegen de dreiging die in verschillende maten en soorten aanwezig is. Dat Freeman de film in zijn eentje draagt is bewonderenswaardig, maar door het lage tempo zit je als kijker nooit op het puntje van je stoel. Dat is jammer, want naar mijn mening was er toch veel meer mogelijk geweest met deze Australische productie.

Beoordeling
  • Film
3
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie