Blood Father (2016) recensie

Blood FatherDe afgelopen jaren heeft Mel Gibson niet veel meer van zich laten horen. Hij kwam een aantal keren negatief in het nieuws en hij was alleen te zien in films zoals The Expendables 3 en Machete Kills. Ook geen rollen die je in één adem mag noemen met bijvoorbeeld Lethal Weapon of Braveheart. Ergens is het jammer dat hij niet meer zo vaak in films te zien is, want ik vind dat hij het toch altijd wel prima doet. Zeker als hij in de huid moet kruipen van één of andere labiele psychopaat die als een blad aan een boom kan draaien en het ook niet laat om met grof geweld zijn tegenstander uit te schakelen.

De rol van Link is hem dan ook op zijn lijf geschreven. De op voorwaardelijke vrije voeten tatoeëerder woont in een afgelegen woonwagenpark vlakbij de Mexicaanse grens en hij is al een poosje op zoek naar zijn vermiste dochter. En dan uit het niets krijgt hij een telefoontje van Lydia (Erin Moriarty) die zwaar in de problemen zit en het aan de stok heeft met leden van een gevaarlijke drugskartel. Ongewild raakt Link betrokken bij een bloederige klopjacht, maar hij trekt alles uit de kast om zijn dochter te beschermen en dat gaat er dan ook niet zachtzinnig aan toe.

Mel Gibson speelt de rol van Link meer dan voortreffelijk en hij laat zien dat hij nog steeds van waarde is voor films als Blood Father. Maar ook de jonge Erin Moriarty en Diego Luna spelen de rollen van de jonge Lydia en haar in drugs dealende vriendje Jonah uitstekend. Het acteerwerk is van belang, omdat Blood Father wel een actie-/misdaadfilm met een verhaal is. Maar de explosieve actiemomenten, de spannende achtervolgingen en de bloederige vuurgevechten zijn in grote aantallen aanwezig en deze zorgen toch voor het meeste vermaak.

Blood Father is dan ook een prima film met een goede balans tussen het drama, de spanning en de actie en dat is niet alleen te danken aan de acteurs, maar ook aan regisseur Jean-François Richet die het verhaal dat gebaseerd is op het boek van Peter Craig prima in beeld heeft gebracht. Splendid Film brengt de film op de markt op een zeer nette Blu-ray Disc die een uitstekende beeld- en geluidskwaliteit bevat, maar ook een aantal leuke extraatjes zoals een B-roll, interviews en trailers.

Score: 8,0

Met dank aan Splendid Film voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

2 thoughts to “Blood Father (2016) recensie”

  1. Dit was een film waar ik eigenlijk niet veel van verwachtte, maar die uiteindelijk toch wel erg vermakelijk was. De relatie tussen vader en dochter werd mooi neergezet, inclusief de wrijving waardoor je echt mee ging leven met de personages. En de actie was natuurlijk ook prima 🙂

Geef een reactie