Black Panther (2018) recensie

Black-Panther_ps_1_jpg_sd-low_©-Marvel-2018Normaliter ben ik er als eerste bij, maar het duurde even voordat ik naar de bioscoop ging voor de Marvel-film Black Panther. Natuurlijk mocht ik deze niet missen voordat ik zou plaatsnemen voor Avengers: Infinity War dus het moest er nu toch echt van komen. De lovende woorden van critici en fans stemden mij positief, maar ik bleef in alle eerlijkheid wel sceptisch over de door Ryan Coogler geregisseerde superhelden film. Black Panther, die voor het eerst zijn gezicht liet zien in Captain America: Civil War, is best een interessant personage. Maar is dat ook genoeg voor een ruim twee uur durende film?

Black Panther is het origins verhaal over T’Challa (Chadwick Boseman) en hoe de nieuwe koning van het land Wakanda de superkrachten van de Black Panther verwierf. Na de dood van zijn vader eist hij de troon op van het voor de buitenwereld derdewereldland dat in werkelijkheid geavanceerde technologieën en het waardevolle metaal Vibranium bezit. Al jaren houden de Wakandiërs het geheim, maar nu dreigt dit onthult te worden als de inhalige wapenhandelaar Klaue (Andy Serkis) een kleine hoeveelheid Vibranium heeft gestolen en het aan de hoogste bieder wilt verkopen.

In een redelijk vlotte actiefilm zien we hoe T’Challa en zijn lijfwachters Okoye (Danai Gurira) en Nakia (Lupita Nyong’o) Klaue proberen te stoppen. En dat terwijl er gevaar op de loer ligt als de verloren zoon van de koninklijke bloedlijn naar Wakanda terugkeert om de troon op te eisen. T’Challa moet volgens de traditie het opnemen tegen de getrainde en wraakzuchtige Killmonger (Michael B. Jordan) die uit wraak de macht wilt grijpen en Wakanda’s geheimen kenbaar wilt maken aan de wereld. Het eeuwige gezever over bloedlijnen, tradities en het beschermen van het Koninkrijk is naar mijn mening te nadrukkelijk aanwezig, maar het spektakel maakt gelukkig een hoop goed.

Met verbluffende special effects en overtuigende CGI weet Coogler een waardige Marvel-film uit de grond te stampen met als groot pluspunt dat een film met een relatief onbekend personage toch voor enorm veel vermaak zorgt. Zo goed als The Avengers en Iron Man is Black Panther niet, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Een punt van kritiek heeft betrekking op het feit dat er nauwelijks (of eigenlijk geen) verwijzingen zijn naar de andere films uit het Marvel Cinematic Universe, wat naar mijn mening toch ontzettend jammer is. Dat maakt Black Panther een einzelgänger. De vreemde eend in de bijt die er wel bijhoort, maar stiekem toch ook niet.

Beoordeling
  • Film
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.