Batman v Superman: Dawn of Justice

Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) recensie

Het is eindelijk zover! Batman v Superman: Dawn of Justice draait in de bioscoop en de liefhebbers van superhelden en stripboekverfilmingen zullen in de aankomende dagen ongetwijfeld een momentje inlassen om de door Zack Snyder geregisseerde actiefilm te bezoeken. Zorg ervoor dat je genoeg tijd hebt, want de film duurt iets meer dan 2 en een half uur. Als liefhebber van superheldenfilms (en in het bijzonder die van Batman) was ik ook enorm nieuwsgierig naar deze prent, maar na het zien van de trailers bleef ik enorm sceptisch over Batman v Superman: Dawn of Justice. En vanavond was dan eindelijk het moment aangebroken om met eigen ogen te zien of Zack Snyder erin is geslaagd om het publiek een vermakelijke actiefilm voor te schotelen.

Batman v Superman: Dawn of Justice begint voortvarend met een hoofdrol voor Ben Affleck die de rol van een iets oudere Bruce Wayne en diens alter-ego Batman voor zijn rekening neemt. Na 20 jaar te hebben gestreden tegen de misdaad in Gotham is hij verbitterd en hij ziet het buitenaardse wezen Superman (Henry Cavill) als een gevaar voor de mensheid. Het moge duidelijk zijn dat de heren geen vrienden van elkaar zijn, want Superman is van mening dat zijn collega niet langer meer in staat is om de mensheid te beschermen. Ze doen er dan ook alles aan om elkaar tot een halt toe te roepen.

De eerste ontmoeting van de twee superhelden en het daaropvolgende gevecht is geweldig. So far so good, maar dan gaat het opeens bergafwaarts met Batman v Superman: Dawn of Justice. Het juiste tempo dat in de beginfase nog aanwezig was maakt plaats voor een zeer onplezierige achtbaanrit. Jesse Eisenberg verschijnt opeens ten tonele als Superman’s aartsvijand Lex Luthor, maar ik was nooit onder de indruk van zijn ietwat vreemde vertolking van de maniakale schurk. Ook zijn wispelturige gedrag roept vraagtekens op en ik probeer nog wanhopig de touwtjes aan elkaar vast te knopen als men met het verhaal van de hak op de tak springt.

Men slaat complete delen over en het verhaal zit vol gaten. Ik ben blij dat men niet in herhaling valt en opnieuw begint met het uitleggen van hoe superhelden en diens aartsvijanden zijn ontstaan, maar in Batman v Superman: Dawn of Justice slaat men door in het niet prijsgeven van belangrijke achtergrondinformatie. Ik had dan ook regelmatig het gevoel “heb ik iets gemist?” terwijl ik nog maar een keer mijn klokje raadpleeg om te kijken hoe lang de film nog duurt. En geloof mij, dat doe ik eigenlijk nooit! Maar dat komt door het feit dat de film niet onderhoudend genoeg is en naar mijn mening heeft dat te maken met de wijze waarop het warrige verhaal in beeld wordt gebracht en de bombastische actiescènes die allesbehalve realistisch zijn.

En evenals met Man of Steel pakt Snyder groots uit in de 40 minuten durende finale. Hoe en waarom we op dit punt zijn belandt is mij nog steeds een raadsel, maar het is in ieder geval duidelijk dat Batman en Superman nog even aan de slag moeten. En ze krijgen hulp van Wonder Woman (Gal Gadot) die dan plotseling in beeld verschijnt. De schrijvers vonden het blijkbaar niet nodig om haar introductie iets meer lading te geven of om uit te leggen waar de stoere dame al die tijd is geweest. Op dat moment ben ik er eigenlijk al klaar mee, maar ik wil toch weten hoe het afloopt. En Snyder maakt naar mijn mening dezelfde fouten als die hij met Man of Steel heeft gemaakt. De actie is zo overdreven en flitsend dat je als kijker nauwelijks kunt registreren wat er zich allemaal op het scherm afspeelt. Het is één en al CGI en het is simpelweg niet te volgen. Ook de 3D effecten bieden geen toegevoegde waarde.

Is er dan ook nog iets positiefs te melden over Batman v Superman: Dawn of Justice? Dat wel! Want ik ben wel gecharmeerd van de wijze waarop Affleck in de huid kruipt van de ietwat verbitterde Bruce Wayne en superheld Batman en ik vind dat Jeremy Irons de rol van butler Alfred goed invult. Ook Henry Cavill en Amy Adams spelen de rollen van Superman en Lois Lane prima. Daarnaast ben ik zeer te spreken over de geweldige soundtrack die door Hans Zimmer en Junkie XL is gecomponeerd. Ondanks dat stelt Batman v Superman: Dawn of Justice zwaar teleur en zoals eerder gezegd was ik daar al een beetje bang voor.

Film beoordeling:
[usr 2.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

10 gedachten over “Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) recensie

  1. Volledig eens met je recensie! De introductie van Wonder Woman vond ik het beste voorbeeld waar het fout gaat in deze film. De trailers introduceren haar bijna nog beter dan in de daadwerkelijke film.
    Ik vond Ben Afflecks vertolking een beetje emotieloos. Alsmaar zat hij te kijken alsof hij zat te staren ofzo. Ach, het was sws beter dan constant glimlachen a la George Clooney.
    Dat moment dat Lex Lois van het dak gooit omdat het kan… en de opbouw van die vrouw in het capitool die vervolgens dan ineens voor niks was… heel jammer

    1. Haha, ja eigenlijk wel. Ben Affleck vond ik dan wel weer oké. Beter dan ik had verwacht. Het past wel helemaal bij Bruce Wayne/Batman op deze leeftijd en uit de comics die als inspiratie dienden voor deze film (heb ik mij laten vertellen hoor) 🙂

  2. d’r klopte niets van details. Superman komt bijna dood boven water als hij de staf heeft gehaald, maar kan dan doodleuk verder vliegen en vechten. waarom heeft badman een gepantserd pak aan, maarvoor z’n mond niets. dan isvzijn masker half verrot, maar aan z’n gezicht niks. er wordt op hem geschoten, zelfs op zijn hoofd, maar een mes kan makkelijk er in. , enz. enz.

Geef een reactie