Annabelle: Creation (2017) recensie

Annabelle: CreationMijn kritiek op Annabelle, de prequel op de huiveringwekkende horrorfilm The Conjuring, was niet mild. De spanning ontbrak volledig en het kleine aantal ‘jump scares’ kon deze doorgewinterde horrorliefhebber niet laten schrikken. Onlangs verscheen Annabelle: Creation in de bioscoop. Een film die terugkeert naar het moment waarop de angstaanjagende porseleinen pop Annabelle is ontstaan. Een prequel van de prequel dus. De grote vraag is natuurlijk of regisseur David F. Sandberg en zijn crew er wel in slagen om de kijker de stuipen op het lijf te jagen.

Als setting koos men voor een afgelegen ranch waar de Mullins wonen. Een echtpaar dat hun dochtertje Bee is verloren en het gigantische huis ter beschikking stelt voor ouderloze meisjes. Onder leiding van zuster Charlotte (Stephanie Sigman) betrekken de weesjes het huis waar al snel de eerste vreemde gebeurtenissen plaatsvinden. Al gauw ontdekt Janice (Talitha Eliana Bateman) dat de Mullins een pop van porselein hebben verborgen in een afgesloten ruimte in de kamer van hun overleden dochtertje. Wanneer Janice de deuren opent, ontwaakt zij de kwaadaardige entiteit die al jaren in de pop gevangen zit en nu zint op wraak.

In tegenstelling tot Annabelle is Annabelle: Creation spannender en op sommige momenten zelfs angstaanjagend te noemen. In de openingsfase maken we eerst uitgebreid kennis met de personages, maar het duurt niet lang voordat de eerste bovennatuurlijke praktijken in beeld worden gebracht. Wellicht is er een overdaad aan ‘jump scares’, maar het is wel de meest effectieve manier om de kijker te laten schrikken. Daarnaast zijn de visuele en make-up effecten uitstekend te noemen en worden huiveringwekkende en bloederige beelden niet geschuwd. Zo goed als The Conjuring is Annabelle: Creation niet, maar deze film is wel een stuk beter dan zijn teleurstellende voorganger.

Bestel via bol.com en steun Filmliefhebber.com

Sale NL

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

One thought to “Annabelle: Creation (2017) recensie”

  1. Om de kijker te laten schrikken zijn jump scares voor mij vandaag de dag ook niet meer zo effectief- deze Annabelle is een goed voorbeeld van een film waarin ik die momenten te vaak aan zag komen, en dan verliezen ze altijd hun uitwerking. Dat probleem had ik bij It al helemaal. Bang maken doen dit soort films eerder als ze psychologisch wat verder gaan. Helaas miste ik dat hier volledig.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.