Aladdin (2019) recensie

Aladdin-OV-_ps_1_jpg_sd-low_©-2019-Disney-Enterprises-Inc-All-Rights-Reserved

Het duurt nog een paar maanden voordat de animatiefilm Aladdin zijn 27ste verjaardag viert. Een mooi moment voor Disney om het Midden-Oosterse sprookje in een nieuw jasje te steken en een live-action versie van de Disney Classic uit 1992 uit te brengen. Geregisseerd door Guy Ritchie (Sherlock Holmes, Snatch) die met een duidelijke visie zowel het origineel in ere houdt als er een compleet nieuwe draai aan geeft. Maar of dat ook goed uitpakt voor de studio en de Britse filmmaker is nog maar de vraag.

Het verhaal
Aladdin (Mena Massoud) is een arme straatjongen die als een blok valt voor de lieftallige Prinses Jasmine (Naomi Scott). Als Jafar (Marwan Kenzari), de geniepige vizier van de Sultan van Agrabah (Navid Negahban), hem in de val lokt om de magische olielamp uit de grot der wonderen te bemachtigen, ontmoet Aladdin de jolige en almachtige Geest (Will Smith). Hij krijgt 3 wensen die hij gebruikt om zichzelf te transformeren in een authentieke Prins. Want door een eeuwenoude wet is dat zijn enige kans om het hart van Prinses Jasmine te veroveren en om met haar te trouwen.

Will Smith show
Laat ik maar met de deur in huis vallen. Het acteerwerk van hoofdrolspelers Mena Massoud en Naomi Scott is acceptabel, maar niet bewonderenswaardig te noemen. Hoewel hun zangtalenten dat wel zijn. De Nederlandse acteur Marwan Kenzari doet het prima als de sluwe vizier Jafar, maar het is Will Smith die alle aandacht opeist. Hij treedt in de voetsporen van Robin Williams en dat is op zijn zachtst uitgedrukt geen makkelijke klus. Maar met de ervaring die hij heeft zet de Men In Black-acteur een uitstekende Geest neer dat meer dan een mooi eerbetoon aan de overleden komiek is. Maar hij geeft er ook zijn eigen draai aan dat de film meer dan ten goede komt.

Bollywood
Aladdin zit vol hilarische momenten waar Will Smith grotendeels verantwoordelijk voor is, maar ik heb mijzelf erop betrapt dat ik toch de hele film een glimlach op mijn gezicht had. Te danken aan een fijne mix van grappige momenten, een beetje drama en veel zang en dans. Gezien de stijl, kleurrijke decors en kostuums en het vreemde doch passende montagewerk, zou Aladdin ook prima gecategoriseerd kunnen worden als een Bollywoodfilm. Dat bedoel ik positief, want de film kijkt lekker weg en verveelt dan ook geen seconde.

Prima remake
Aladdin is dan ook een prima remake hoewel ik in het begin even moest schakelen. Je bent al snel geneigd om te gaan vergelijken, maar dat zal weinig goed doen. Om de klassieker uit de jaren ’90 te evenaren is een onmogelijke klus en het advies is dan ook om er blanco in te stappen. Hoewel het lastig is als de bekende liedjes ten gehore worden gebracht. Uiteraard in vernieuwde versies, maar het is overduidelijk dat Ritchie dichtbij het origineel blijft. Ergens is dat jammer, maar het doet absoluut geen afbreuk aan het kijkplezier.

Beoordeling
  • Film
4
Verzenden
User Review
0 (0 votes)