A-White-White-Day_ps_1_jpg_sd-low

A White, White Day (2019) recensie

A-White-White-Day_ps_1_jpg_sd-lowIJsland is een prachtig land. Althans, dat denk ik. Ik ben er nog nooit geweest, maar de beelden in films en de plaatjes op het Internet spreken tot de verbeelding. In het drama A White, White Day, de tweede film van filmmaker Hlynur Palmason, komt het groen-grijze vulkanische landschap veelvuldig in beeld. Alsmede de wisselende weercondities en de simpele gebouwen waar mensen in wonen. Maar het zijn slechts enkele pluspunten van de film die tevens een sterk verhaal bevat en een overtuigende hoofdrolspeler.

Samenvatting van het verhaal
Ingimundur (Ingvar Sigurdsson) is een oud-politieagent die zijn dagen vult met het verbouwen van een onderkomen voor zijn dochter en kleindochter Salka (Ída Mekkín Hlynsdóttir). Waar Ingimundur een hechte band mee heeft sinds het overlijden van zijn vrouw. Een noodlottig auto-ongeluk heeft zijn leven compleet op zijn kop gezet en hij worstelt nog steeds met zijn verdriet. Dat plaatsmaakt voor wraakgevoelens als hij ontdekt dat zijn vrouw voor haar dood aan affaire had met een plaatselijke bewoner.

Emoties
A White, White Day is een emotionele achtbaan. Vanaf het eerste moment dat Ingimundur in beeld komt is het duidelijk zichtbaar dat de voormalige politieagent worstelt met het dagelijkse leven. Even lijkt hij zijn ziel en zaligheid kwijt te kunnen in het klussen, maar in de momenten dat hij even een pauze neemt denkt hij terug aan zijn huwelijk. Wanneer hij tijdens het opruimen op een video-opname stuit die bewijst dat zijn vrouw vreemdging, lijken bij hem de stoppen door te slaan. Door het meer dan overtuigende acteerwerk van Ingvar Sigurdsson leef je als kijker met hem mee. Terwijl er ook nieuwsgierigheid is naar wat hij gaat doen nu hij deze ontdekking heeft gedaan.

Mix
Ondanks dat A White, White Day een drama is, bevat de film zeker ook de elementen van een goede thriller. Waarin wordt opgebouwd naar een climax die je wellicht van mijlenver ziet aankomen, maar enigszins ook verrast. Bijzonder knap is hoe Palmason van een simpel verhaal een speelfilm heeft weten te maken. Zonder dat hij zich schuldig maakt aan overbodige fragmenten die niets aan het geheel toevoegen, maar er ook in slaagt om de kijker iedere minuut te onderhouden. Maar voor de filmliefhebber die liever tijd spendeert aan een hoog tempo film is A White, White Day wellicht te traag. Maar voor eenieder die een goed en mooi drama kan waarderen is de IJslandse productie verplichte kost.

Waardering: 3.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.