De 5 beperkingen blogathon

De 5 beperkingen blogathon – Beperking 4

Filmblogger Nostra van DeFilmkijker.com heeft opnieuw het initiatief genomen om een nieuwe blogathon te organiseren. Een blogathon die verdeeld is over 5 maanden en de bedoeling van deze blogathon is om iedere maand met een beperking een recensie te schrijven. Op de valreep is het mij gelukt om ook in februari deel te nemen. De vierde opdracht was een leuke; schrijf een recensie die minstens 1250 woorden lang is. Appeltje eitje (dacht ik).

Als je minstens 1250 woorden op (digitaal) papier moet kalken over een specifieke film dan ben ik van mening dat ik een film moest uitzoeken waar ik veel over kan vertellen. Ondanks dat er al een recensie van deze film online staat heb ik er toch voor gekozen om in dit verhaal uitgebreid stil te staan bij de cultklassieker (en mijn favoriet) Pulp Fiction. En deze inleiding tel ik alvast mee.

Als mensen aan mij vragen wat mijn favoriete film is dan heb ik maar een paar seconden nodig om hier een antwoord op te geven. Ondanks dat ik geen fan van het eerste uur ben. Pas in mijn tienerjaren en zelfs op latere leeftijd wist ik de films van Quentin Tarantino te waarderen. Waarschijnlijk, omdat ik op dat moment pas begreep wat de filmmaker en scenarioschrijver wilde bereiken met zijn toch wel bijzondere films.

Na zijn debuut kwam hij met de zwarte komedie Pulp Fiction. Een misdaadfilm die uitblinkt in ijzersterke dialogen die dan ook voor enorm veel kijkplezier zorgen. Of het nu gaat om hoe wij Nederlanders onze patat in de mayonaise verzuipen of dat je in Parijs een Royale with Cheese bij McDonald’s kan bestellen, het zijn dialogen die grappig en interessant zijn. Maar het is ook te danken aan het overtuigende acteerwerk dat deze dialogen goed overkomen op het publiek.

Pulp Fiction bevat meerdere verhalen die door elkaar heen lopen en op bepaalde punten samensmelten. Tarantino ontkwam er dan ook niet aan om meerdere hoofdrolspelers aan te wijzen. Zo spelen John Travolta en Samuel L. Jackson de rollen van de criminelen Jules Winnfield en Vincent Vega die het vuile werk voor topcrimineel Marsellus Wallace opknappen en tussendoor druk filosoferen over Vincent’s taak om voor Marsellus zijn vrouw Mia te zorgen als hij voor zaken op reis gaat en over simpele zaken zoals voetmassages. Het is een iconisch duo dat niet alleen kracht uitstraalt, maar ook voor veel humor zorgt.

De rollen van Marsellus en zijn vrouw Mia worden meer dan uitstekend ingevuld door Ving Rhames en Uma Thurman. Laatstgenoemde eist nog even een belangrijke rol op in één van de meest iconische dansscènes uit de filmgeschiedenis als ze samen met Travolta meedoet aan de Twistwedstrijd van het restaurant waar zij een burgertje gaan eten. Maar ook na afloop weten ze voor veel kijkplezier te zorgen als Vincent zich naar het huis van zijn maatje en drugdealer Lance haast als Mia een overdosis heeft genomen.

In deze naar mijn mening hilarische scène zien we niet alleen hoe Travolta zijn rol als crimineel Vincent uitstekend invult, maar ook Eric Stoltz en Rosanna Arquette spelen de rollen van klaploper Lance en zijn opvliegerige vrouw Jody fenomenaal. Zij spelen wellicht geen hoofdrollen, maar deze bijrollen zijn wellicht net zo belangrijk. Evenals de rol die Bruce Willis vertolkt. Hij speelt de rol van Butch, een bokser die op de vlucht slaat nadat hij een bokswedstrijd heeft gewonnen terwijl hij van Marsellus de opdracht had gekregen om deze opzettelijk te verliezen.

Hoewel het verhaal rondom Butch niet het belangrijkste is, zorgt dit wel voor afwisseling en humor. Bruce Willis speelt de rol dan ook fantastisch evenals dat Rhames ook in deze fragmenten de rol van de meedogenloze misdadiger Marsellus zich eigen maakt. En nu we inmiddels op de helft van deze recensie zijn aangekomen vraag ik mezelf af of ik nu geen belangrijke personages ben vergeten. En ja, dan herinner ik mij weer dat ook Harvey Keitel een belangrijke bijrol als Mr. Wolf invult.

Winston Wolf is een handlanger van Marsellus en een man die wordt ingeschakeld als er zich een probleem voordoet. Als Vincent en Jules in de problemen raken en moeten schuilen bij Jules’ maatje Jimmy, komt The Wolf in actie om de heren weer op weg te helpen. En zijn methodes zijn snel en effectief. Quentin Tarantino neemt de rol van de ietwat sullige en onwetende Jimmy voor eigen rekening en hij doet dat zeker niet onaardig.
Oké, nu heb ik de belangrijkste personages wel benoemd en ook wel het één en het ander vertelt over de verschillende verhalen die Pulp Fiction bevat. Maar ik heb eigenlijk nog niets gezegd over waarom ik deze misdaad/komedie zo leuk vind! Ondanks dat ik wel het acteerwerk van de ensemble cast meerdere malen heb geprezen in de bovenstaande alinea’s. Laat ik in de volgende alinea’s proberen om uit te leggen wat Pulp Fiction zo leuk maakt.

Een groot pluspunt dat al eerder genoemd is zijn de interessante en leuke dialogen die voor veel vermaak en humor zorgen, maar ik ben ook van mening dat het feit dat de verhalen in een niet chronologische volgorde aan elkaar vast zijn gemonteerd voor veel kijkplezier zorgt. Je moet bij de les blijven en pas op het laatste moment vallen alle puzzelstukjes op hun plaats. Het begint met het iconische moment waarop Tim Roth en Amanda Plummer als Pumpkin en Honey Bunny een diner overvallen terwijl de volgende scènes weinig van doen hebben met deze introductie. Maar wacht geduldig af. Het wordt snel genoeg duidelijk hoe dit moment in het verhaal past.

De grootste puzzel is waar het verhaal om draait, want op het eerste oog lijkt Pulp Fiction een simpele misdaadfilm. Toch wordt er vooral op het net druk gespeculeerd over hoe het verhaal in elkaar steekt en wat de onderliggende boodschap is. Ik ben zelf ook wel nieuwsgierig wat er bijvoorbeeld in het koffertje zit die Vincent en Jules moeten ophalen bij het onderdeurtje Brett en dat er ook voor zorgt dat de heren constant in de problemen raken. Ik vind het soms heerlijk om niet te weten wat er precies aan de hand is en om gewoon te genieten van wat er allemaal op het scherm te zien is.

Een ander groot pluspunt dat de film eigenlijk nog beter maakt, is de briljante soundtrack die Quentin Tarantino zelf heeft samengesteld. De verzameling van klassieke en uiteenlopende tracks passen goed bij de sfeer van Pulp Fiction terwijl deze soundtrack, met nummers van onder andere Aretha Franklin, Kool and the Gang en Al Green, een verhaal op zich vertelt. In Tarantino’s debuutfilm Reservoir Dogs speelde de muziek al een belangrijke rol en ook in zijn projecten na Pulp Fiction kreeg de muziek altijd zijn speciale aandacht.

Zijn er dan ook minpunten te melden? Ongetwijfeld, maar ik ben zo eerlijk om te zeggen dat ik zo verliefd ben op deze film dat ik deze waarschijnlijk niet zie. Het is dan ook niet voor niets mijn favoriet die al jaren op de eerste plek in de top 50 staat. Ik denk dat dit nooit gaat veranderen hoewel er natuurlijk ook genoeg andere films zijn die ik enorm waardeer. De tijd zal het leren!

Dan nog even resumé voordat ik de vierde uitdaging van de 5 beperkingen blogathon afsluit. Pulp Fiction is een geniale en uiterst vermakelijke film waarin gitzwarte humor, briljant acteerwerk en een fantastische soundtrack de belangrijkste factoren zijn die Quentin Tarantino’s tweede film een meesterwerk maken. Een ongeëvenaarde topper in zijn soort, verplicht kijkvoer en mijn favoriete film te allen tijde. Een film waar je verliefd op bent of absoluut niet kan waarderen. Hoewel ik het mij niet kan voorstellen dat je Pulp Fiction niets vindt, maar goed. Smaken verschillen natuurlijk.

En dan kijk ik nu even op het tellertje en dan zie ik dat ik inmiddels 1223 woorden verder ben. Dat heb ik dan toch maar even geflikt al zeg ik het zelf. Een leuke uitdaging hoewel deze toch iets pittiger was dan ik aanvankelijk had gedacht. Enfin, op naar de vijfde en laatste beperking om deze blogathon af te sluiten.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 gedachten over “De 5 beperkingen blogathon – Beperking 4

  1. Leuk gedaan en ook één van mijn favorieten. Helaas was de uitdaging voor deze blogathon voor velen te groot en hebben maar weinig bloggers meegedaan. Leuk dat jij het nog doet. Moet de laatste nog publiceren…

    1. Yup, wel zo leuk om het af te ronden natuurlijk. De komende tijd zal er helaas minder plek zijn om mee te doen (ook gezien de tijd) dus dan is het wel mooi om hier nog aan mee te doen voordat ik mijn blogathon pauze inlas. 🙂

Geef een reactie