2020: Doomsday (2017) recensie

2020: DoomsdayAls je op IMDb naar de film 2020: Doomsday zoekt krijg je geen resultaat. Want het is een verzonnen titel die beter bekend is als Polaris of The Blessed Ones. Source 1 Media heeft het drama deze maand op de markt gebracht en het is een feit dat de uitnodigende DVD hoes een spektakelfilm belooft. Die wellicht in hetzelfde straatje past als de spectaculaire actiefilms 2012 en The Day After Tomorrow. Maar niets is minder waar.

Samenvatting van het verhaal

Op een politiebureau zit Spencer (Andy Gates) in de verhoorkamer en de rechercheur stelt hem vragen over de lichamen die zij in de woestijn hebben gevonden. De aanwijzingen duiden op een collectieve zelfmoord van een groot aantal sekteleden. Spencer was eveneens lid van de sekte, maar hij wist op miraculeuze wijze te ontsnappen. Spencer doet zijn verhaal over de sekteleider Elyon (Dave Vescio) en hoe hij zijn volgers het paradijs heeft beloofd. Maar de grote vraag is natuurlijk of de rechercheur het warrige verhaal van Spencer gelooft.

Misleidend

Ik kan er niet over liegen dat ik toch met een ander idee aan 2020: Doomsday begon. Want als ik een filmposter zie waar een grote stad het slachtoffer lijkt te worden van een gigantische vloedgolf en bliksemschichten, verwacht ik toch wel wat spektakel. Maar helaas is 2020: Doomsday een dramafilm. En helemaal geen verkeerde om eerlijk te zijn. Het verhaal steekt goed in elkaar en het is sowieso interessant om te zien hoe mensen zich kunnen laten misleiden door een individu met een bepaald idee. Het is een fascinerend onderwerp dat ook nog eens het onderwerp is in een vermakelijke en bij vlagen spannende film.

Het kan beter

Dat neemt niet weg dat er ook wel wat aan te merken is op de door Patrick O’Bell geschreven en regisseerde dramafilm. Het camerawerk ervaar ik vaak als storend, omdat de cameraman geen vaste hand heeft. Het schokkende beeld zorgt voor veel fragmenten die out of focus zijn terwijl het gewoon irritant is om naar bewegende beelden te kijken. Een statief was zeker geen overbodige luxe geweest terwijl het acteerwerk niet altijd even overtuigend is. Het voelt soms net iets te geforceerd aan dat het realisme van de film niet ten goede komt. 2020: Doomsday is dan ook alleen een kijkbeurt waard als je deze mankementen voor lief kunt nemen.

Waardering: 2.5 uit 5.
Ko-Fi