13 Reasons Why (2017) recensie

13 Reasons WhyLaat ik met de deur in huis vallen. Ik vind het lastig om een recensie te schrijven over 13 Reasons Why. Het eerste seizoen van de veelbesproken Netflix-serie is indrukwekkend, heftig en op sommige momenten zelfs luguber. Het is een serie die door je hoofd blijft spoken en ik snap de ophef ook wel. Ouders, leraren en psychologen zijn bang dat de beelden en het verhaal voor tieners met mentale problemen minder geschikt zijn en de streamingdienst voegt dan ook niet voor niets waarschuwingen toe over expliciete beelden van onder andere seksueel misbruik.

13 Reasons Why draait om de zelfmoord van scholiere Hannah Baker (Katherine Langford) die de redenen van haar besluit om zelfmoord te plegen heeft opgenomen op cassettebandjes. Deze cassettebandjes belanden bij Hannah’s mede-scholieren die één voor één te horen krijgen hoe zij mede-verantwoordelijk zijn voor haar dood. De serie begint bij het buitenbeentje Clay Jensen (Dylan Minnette) die als één van de laatste de doos met bandjes in ontvangst neemt en naar het aangrijpende verhaal van Hannah luistert.

In iedere aflevering komt er een reden aan bod en zoomt men in op een scholier die op één of andere manier betrokken is bij Hannah’s depressie. Intussen probeert Clay te ontdekken waarom hij één van de redenen is waarom zijn vriendin waar hij verliefd op was heeft besloten om zelfmoord te plegen terwijl hij ook de confrontatie opzoekt met zijn mede-scholieren die Hannah op één of andere manier onrecht hebben aangedaan. De gemoederen lopen dan ook hoog op en in de laatste afleveringen zien we niet alleen indrukwekkende, lugubere en expliciete beelden van zowel het mentale als fysieke geweld dat is gepleegd, maar ook hoe de puzzelstukjes in elkaar vallen.

Het meer dan uitstekende acteerwerk van de jonge cast is fenomenaal en enorm realistisch. Ik heb dan ook enorm veel respect voor Katherine Langford, Dylan Minnette en Justin Prentice die beladen rollen vertolken. Toch vind ik het goed dat 13 Reasons Why is gemaakt, want het geeft aan dat er wellicht mensen zijn die (in)direct om hulp vragen, maar het niet krijgen. Maar ook dat een onschuldig bedoeld geintje een effect teweeg kan brengen waardoor mensen, zoals Hannah in de serie, in een depressie raken en van de ene in de andere uitzichtloze situatie belanden. 13 Reasons Why is dus niet alleen meeslepend, maar ook een serie die je aan het denken zet.

Score: 9,0

13 Reasons Why is te zien op Netflix.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 thoughts to “13 Reasons Why (2017) recensie”

  1. Heb het gevoel dat ik één van de laatste bloggers ben die deze serie nog steeds niet gezien heb 🙂 (maar dat geldt trouwens ook voor Stranger Things ;))

Geef een reactie